عکس هایی از شاندرمن-استاد بزرگزاده
تصاوير سفر به نجف ، كربلا و كاظمين
دهکده ملل شاندرمن

شعر تالشي «سنگ آوَز» از شاعرشاندرمني

     «سنگ آوَز»

                                                 الاشـــَه داری ســـا کــو نـشــته بیمه

                                                 هـــزار ناجــه دیلـی کــو کـشـته بیمه

                                                 شـــــوه روزم شــــــوی تــاوی نــدارم

                                                 بی از چنـتــه غــــم و غـــرصه پــدارم

                                                 مﬞ  را نی ساره ای مَنگـه شــــوی کو

                                                 دییــه از مــــردیـمــه درد و تـــــوی کو

                                                 وروشه چـمـــی کــــو ســو منده نییه

                                                 دیلی غــومـچه ســری بــو منده نییه

                                                 نَـــره انجیلی شی من چیــندﬞ شـونه

                                                 چــمــن کــاری دورو نــه ویــندﬞ شــونه

                                                 مﬞ  را مـنـــده اییـــا سـخـت آبـه یه رو

                                                 چمن دیل چــرکیــنه رَخــت آبه یه رو

                                                 دﬞ  پــام قـــوّت نـــدارﬞ  اَشـــــتِه نشام

                                                 عومري سنگ آوَزي سَر وَشتِه نشام

                                                 كــــرا از شـــوم خـــــدا دومـنـه بيگرم

                                                 چــمـــن دردي دوا اَه ي كـــــــو ويگرم

 

ترجمه ي فارسي:

زير سايه ي درخت راش نشسته بودم؛

هزار آرزو در دل كاشته بودم.

روزم شب است؛ تاب و تحمل شب را ندارم؛

چگونه بايد غم و غصه را برتابم؟!

در شب مهتابي، ستاره اي از آن من نيست؛

نگاه كن كه چگونه دارم در درد و تب مي ميرم.

در چشم به شدّت خسته، نوري و

در غنچه ي دل بويي نمانده است.

همچون درخت انجيري كه آسان مي توان از آن بررفت، مرا چيدند

و كارم را با دروغ ساختند.

برايم ماندن در اين ديار، دشوار شده است، عزيز!

دلم به مثابه ي رختي چركين شده است، عزيز!

دو پاي من نيرو ندارند و نمي توانم برخيزم 

و از روي سنگ هايي كه گذر از رود عمر را آسان مي سازند، نمي توانم بپرم.

دارم مي روم دامن خدا را بگيرم

تا دارو و دواي دردم را از او بستانم.

 

منبع متن تالشي شعر «سنگ آوَز» از مهندس سيد مومن منفرد نويسنده و شاعرشاندرمني:

هفته نامه ي «شریف»، سال چهاردهم، دوره ي جديد، شماره ي ۹ ، 11آبان ۱۳۹۱ و وبلاگ تاسيان تالش(شعر تالشي)

Trackback URI: http://shanderman1.ir/index.php/trackback/222

#1 عطف به: شعر تالشي «سنگ آوَز» از شاعرشاندرمني

ویژه شاندرمن, 25 فروردین 1393  

سلام ممنون از توجه شما به شاندرمن و شاعران شاندرمنی. پیروز باشید

درج نظر

نام:
پست الکترونیک:
آدرس اینترنتی:
چک کردن اسپم:
عنوان:
نظر:
 
XML نظرات: RSS | Atom
.: Powered by Jaws Project | Template by TPC :.