عکس هایی از شاندرمن-استاد بزرگزاده
تصاوير سفر به نجف ، كربلا و كاظمين
دهکده ملل شاندرمن

الاشه دار - شعر تالشي از شاعر شاندرمني

«الاشه دار»

دَدار اَز چـَـكـَـــه ديـلــــي قــدْقــدﬞ  نه خش نـِكـَرﬞم

شـَخـْتـَه ژَه صخبي ني اشتن دَپش- آپش نـِكـَرﬞم

توركـَه سوكـْلـَه شي وَزﬞم دارَه تكون چيجـَه هـَرﬞم

پـَــر چـَكـَه كـَرْگي شيوار هَيْ بنش- آنش نـِكـَرﬞم

شــونـْـدَه دار از نيـمَــه كﬞ واليــيـَه من كــوري بدَه

اَلاشـَــه داريـمـــه اَز قـــَــزْري را ميـنْ پش نـِكـَرﬞم

اَز يـَكـَــه كــوهـيمَــه، اي عـومْرَه كرا سيلـّـَه گنم

دﬞشـْبـِـنـْــدي گـــولـّـَه زَمــون را دييَه نالش نـِكـَرﬞم

چـمــن اﬞم غـَـريبـــي مـَنـْـدِه مَدييـَس؛ چاره نييـَه

دا نفـــس پـِشــو - ويـرا، پـِشتي بَه تالش نـِكـَرﬞم

 

 

ترجمه ي فارسي:

 

«درخت راش»

                 من بيهوده دل شكسته را با سرو صداي بي اساس (معركه گيري) خوش نمي كنم

                 [و] صبح يخ زده را نيز بر خود نمي پيچم (خودم را در معرض صبح يخ زده قرار نمي دهم).

            به سان قرقاول نر بر بلندترين شاخه هاي درختان مي پرم و از شكوفه ها و جوانه ها مي خورم؛

                 مانند مرغي پرشكسته، پيوسته هر جايي نمي نشينم و كز نمي كنم.

                 پلم (آقطي) نيستم كه وزش نسيمي مرا بيازارد؛

                 راشم و در برابر بوران (باد و باران خشن) كمر خم نمي كنم.

                 من كوه تنومندم و عمري ست كه دارم سيلي مي خورم؛

                 [بنا بر اين] ديگر براي زخم هاي گلوله ي دشمن نخواهم ناليد.

                 به اين در غربت ماندنم نگاه نكن؛ چاره اي نيست.

                 [مطمئناً] تا نفسي برمي آيد و فرو مي رود، پشت به تالش نخواهم كرد.

   

منبع متن تالشي شعرالاشه دار جبار نوروزي كوره جان از شاعران خوش نام شاندرمني:

     هفته نامه ي شريف، دوره ي جديد، ضميمه ي شماره ي 15 (ويژه ي شاندرمن)، فروردين 1392، و وبلاگ تاسيان تالش(شعر تالشي)

 

Trackback URI: http://shanderman1.ir/index.php/trackback/229
.: Powered by Jaws Project | Template by TPC :.